تبلیغات
آنامیس نیوز - مطالب ابر moharam95

مجله خبری شهرستان میناب

کربلا

نویسنده :آنامیس نیوز
تاریخ:سه شنبه 13 مهر 1395-04:25 ب.ظ


كاروان امام پس از حركت و طی مسیری كوتاه به منطقه‌ای رملی ‏كه با نخلستان و تپه ماهوری احاطه شده بود رسید. وقتی به آن جا رسیدند، حضرت ‏فرمود: نام این زمین چیست؟ عرض شد: كربلا.حضرت فرمود: پروردگارا! از اندوه و بلا به ‏تو پناه می‌برم.

سپس حضرت فرمود: توقف كنید و رحل اقامت بیفكنید. به خدا این جا ‏محل خوابیدن شتران ما و جای ریخته شدن خون ما و قتلگاه و مدفن ماست و به خدا در ‏این جا حریم حرمت ما شكسته می‌شود و جدم همین را به من خبر داده است...‏ سپس اصحاب امام پیاده شدند و حر و لشكرش هم در ناحیه دیگری مقابل امام پیاده ‏شدند.

حضرت در گوشه‌ای نشست و به اصلاح شمشیر خود پرداخت در حالی كه این ‏شعار را می‌خواند: ای روزگار! چه بسیار صبح و شام كه صاحب و طالب حق كشته گشته ‏و روزگار بدل نمی‌پذیرد و امور به خدای بزرگ بازمی‌گردد و هر موجود زنده‌ای این راه را كه ‏من رفتم خواهد رفت. زنان حرم ناله سردادند... ام ‏كلثوم صدا می‌زد ای وای یا محمد، ای وای یا علی، ای وام مادرم، ای وای یا فاطمه، ای ‏وای یا حسن، ای وای یا حسین، ای وای از بیچارگی بعد از تو یا اباعبدالله!‏ هنگامی كه قافله كربلا به منزل رسید و لشكر حر جلوی امام حسین (ع) و اصحابش را ‏گرفت و خبر می‌رسید كه از كوفه لشكر آماده آمدن به كربلاست، جریان واضح گشت و ‏معلوم شد كه حسین (ع) و یاران همراهش كشته می‌شوند.

ابی‌عبدالله یارانش را جمع ‏كرد و خطبه‌ای خواند و پس از حمدوثنای الهی فرمود: اما بعد ای اصحاب من، می‌بینید كه ‏چه پیش آمده است. یعنی صحبت از كشته شدن است. خیلی مختصر می‌فرماید: از عمر ما به همین ‏اندازه باقی مانده است. از آن جمله فرمایشات امام حسین (ع) است كه می‌فرماید: آیا ‏نمی‌بینید كه كار به جایی رسیده كه حق پایمال شده و به آن عمل نمی‌شود و باطل رواج ‏یافته است و به معروف عمل نمی‌شود و از منكر نهی نمی گردد جا دارد كه مومن آرزوی ‏مرگ كند اما من مرگ را جز سعادت نمی‌بینم و زندگی با این ظالمها جز ذلت نیست.‏

مقصود آن حضرت را اصحاب فهمیدند و اعلام جان نثاری كردند. خورشید خود را به معركه ‏رسانده و گرمای طاقت‌فرسایش امان همه را ربوده بود و تشنگی بر هر دو سپاه غلبه ‏كرده بود امام (ع) دستور داد كه به همه سپاه حر و اسبهای آنان آب بدهند و آنان را ‏سیراب كنند و امام (ع) و یاران هم آب نوشیدند.‏ همچنین در این روز امام حسین (ع) اولین خطبه خود برای سپاه حر را خواندند. آفتاب به ‏وسط آسمان رسیده بود هنگام نماز ظهر بود.

امام به حجاج بن مسروق جعفر امر كرد ‏اذان بگوید: سپس امام (ع) با عبا، ردا و نعلین بعد از حمد و سپاس خداوند چنین فرمود: ای مردم، من از خدای شما و شما پوزش می‌طلبم من پیش شما نیامدم مگر وقتی‌که ‏نامه‌هایتان رسید قبل از اینكه من شما را بیابم، نامه‌های شما به من رسید كه ما را ‏امامی نیست، شاید خداوند ما را بر هدایت مجتمع كند اگر بر همان گفتار هستید، من به‌سوی شما آمدم اگر شما به عهدها و پیمان‌های خود، آن‌گونه كه من اطمینان یابم، به من ‏قول می‌دهید به سرزمین شما وارد می‌شوم.

آن‌ها ساكت بودند به مؤذن گفته شد اذان را ‏بگوید امام (ع) به حر گفت تو با یارانت نماز بگزار، حر گفت: نه شما بخوان ما نیز به همراه ‏تو نماز می‌خوانیم سپس امام با آن‌ها نماز خواند.

مهدی کرمی




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 




Admin Logo
themebox Logo